|
|
|
|
Sudan | Safari | Łodzie | Nurkowanie | Trasy | Wycieczki |
|
|
|
Sudan
Powierzchnia: 2 505 810 km2
Długość granic lądowych: 7687 km (Egipt, Erytrea, Etiopia, Kenia, Uganda, Demokratyczna Republika Konga, Republika Środkowoafrykańska, Czad, Libia)
Długość wybrzeża: 853 km
Najwyższy punkt: Kinyeti 3187 m n.p.m.
Liczba ludności: - ogółem (2003): 38 mln mieszkańców, gęstość zaludnienia:15 mieszk./km2
Grupy etniczne: Murzyni 52%, Arabowie 39%, Bedża 6%, inni 3%
Religie: sunnici 70% (w centrum i na północy kraju), animiści 25%, chrześcijanie 5% (głównie na południu i w Chartumie)
Języki: arabski (urzędowy), nubijski, Ta  , języki nilotyckie, języki nilo-hamityckie, języki sudańskie, angielski
Podział administracyjny: 26 wilajatów
PKB: 1 360 dolarów USA na mieszkańca (szacunek za 2001 rok według parytetu siły nabywczej)
Polityka
Krajem rządzą arabscy islamiści, którzy zwalczają chrześcijan i animistów. Południowa część kraju jest zniszczona 20 latami walk i częściowo kontrolowana przez Sudańską Ludową Armię Wyzwolenia.
Historia
Na terytorium dzisiejszego Sudanu istniała jedna z najstarszych kultur w Afryce - państwo Napota (950 p.n.e. - 300 p.n.e.). W IV wieku p.n.e. zastąpiło je państwo Meroe. W V-VI wieku w Sudanie pojawiło się chrześcijaństwo, zostało jednak później wyparte przez islam. Arabowie utworzyli w Sudanie dwa sułtanaty: Fung na wschodzie i Darfur na zachodzie. W XVI wieku znalazły się one pod dominacją osmańską. W XIX wieku kontrolę nad Sudanem sprawowali Egipcjanie, którzy swym wicekrólem w Sudanie wyznaczyli brytyjskiego generała Charles'a Gordona. Gdy w roku 1882 w Egipcie pojawili się Brytyjczycy bardzo szybko zainteresowali się też Sudanem. Ich postępy w tym kraju przyhamowało znacząco powstanie mahdystów (1881-1885). Po jego stłumieniu i politycznym konflikcie z Francją Sudan stał się kondominium brytyjsko-egipskim. W roku 1948 kraj uzyskał autonomię, a pierwszego dnia 1956 roku niepodległość. Błyskawicznie doszło do konfliktu między zamieszkującą północną część kraju ludnością arabską i żyjącymi na południu ludami murzyńskimi. Na rasowe podłoże konfliktu nakłada się również religijne, gdyż Arabowie są prawie wyłącznie muzułmanami, a murzyni to w dużej mierze chrześcijanie i animiści. Pierwsza wojna domowa skończyła się w 1972 przyznaniem południu autonomii. Jednak 9 lat potem jej ograniczanie spowodowało wybuch nowej wojny, w której według szacunków zginęło do dzisiaj ponad 2 miliony ludzi. Od 23 grudnia 2005 Sudan jest w stanie wojny z Czadem. Przyczyną wybuchu wojny było, według rządu w Ndżamenie, wspieranie czadyjskich rebeliantów przez rząd Sudanu. Rebelianci napadli na przygraniczne, czadyjskie miasto Adre, zabijając około 100 ludzi. Ponadto Czad oskarża sudańską milicję o napadanie na terytorium Czadu, rabowanie i palenie wsi.
Chartum, Al-Khartum
Stolica Sudanu Chartum, Al-Khartum, leży w miejscu, w którym łącz�� się wody Białego i Błękitnego Nilu, na skrzyżowaniu najważniejszych dróg komunikacyjnych - szlaków rzecznych, kolejowych, drogowych oraz powietrznych. Chartum zamieszkuje około 1 mln ludności (925 tys. w roku 1993). Razem z Chartumem Północnym oraz Omdurmanem tworzy aglomerację miejską, liczącą prawie 1,5 mln mieszkańców. Miasto było założone około roku 1820 przez wezyra tureckiego władającego Egiptem, Muhammada Alego jako egipski obóz wojskowy, który dalej rozwijał się jako centrum handlu i rzemiosła. Od 60 lat 19 wieku Chartum znajdował się pod panowaniem brytyjskim. W latach 1884-85 po długim oblężeniu został zdobyty przez Mahdiego. W roku 1898 miasto powtórnie zdobyła brytyjsko-egipska armia pod dowództwem gen. H. Kitchenera, który następnie kierował odbudową miasta. W latach 1899-1956 miasto stało się stolicą kondominium brytyjsko-egipskiego. Od roku 1956 jest stolicą niezależnego Sudanu. Główny ośrodek polityczny, przemysłowy oraz handlowy. Przemysł budowlany, elektrochemiczny (produkcja urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych), chemiczny, poligraficzny, szklarski, włókienniczy, skórzany, spożywczy. Ważny węzeł komunikacyjny i port rzeczny, międzynarodowy port lotniczy. Dwa uniwersytety: filia kairskiego uniwersytetu muzułmańskiego (od 1955) i Uniwersytet Chartumski (od 1956) oraz politechnika. Omdurman, Umm Durman, miasto położone na lewym brzegu Nilu po przeciwnej stronie Chartumu. 530 tysięcy mieszkańców (1988). Pierwotnie mała wioska, w latach 1885-1898 tutaj właśnie Mahdi przeniósł stolicę Sudanu. Zostały zbudowane mury obronne, twierdza, miasto wtedy zamieszkiwane było przez 400 tysięcy mieszkańców. W dniu 21 października 1898 powtórnie zostało zdobyte przez generała H. Kitchenera. Dziś jest częścią trójmiasta, rozwiniętym miastem przemysłowym. |
|
|
|
|
|
|
|
|
